Przegląd rozwiązań nawodnień stosowanych w polowej uprawie pomidora i ogórka

Warzywa na ogół są roślinami o dużych potrzebach wodnych i dużej wrażliwości na jej niedobór, szczególnie w kluczowych dla tworzenia plonu fazach wzrostu. W warunkach niedoboru opadów przeprowadzenie nawadniania w odpowiednim terminie i ilości oraz właściwą metodą znacząco poprawia ilość i jakość plonów oraz ogranicza rozwój chorób fizjologicznych. Popularnymi na świecie, chociaż mało wydajnymi metodami są: nawadnianie zalewowe, stokowe i bruzdowe; w Polsce najczęściej stosuje się deszczowanie. Coraz częściej w uprawach polowych wprowadza się nawadnianie kroplowe - efektywne, oszczędzające wodę i energię, pozwalające na precyzyjne nawadnianie i nawożenie. Coraz bardziej ograniczony dostęp do wody, erozja gleb i skażenie wód gruntowych skłaniają do prowadzenie badań nad oszczędnymi i wydajnymi i jednocześnie przyjaznymi dla środowiska metodami nawadniania. W pracy przedstawione zostały wyniki najnowszych badań prowadzonych w różnych krajach, dotyczących nawadniania pomidora i ogórka w uprawach polowych. Omówione zostały najważniejsze zagadnienia związane z wymaganiami wodnymi tych dwóch popularnych warzyw, porównano efekty różnych metod nawadniania oraz przedstawiono rozwiązania dążące do zwiększania efektywności nawodnień. ...

ZASTOSOWANIE METODY PROFILU GLEBOWEGO W OCENIE ROZMIESZCZENIA SYSTEMU KORZENIOWEGO GATUNKÓW SURMII W WARUNKACH PODPOWIERZCHNIOWEGO NAWADNIANIA KROPLOWEGO W NASADZENIACH SZPALEROWYCH NA GLEBIE LEKKIEJ

Celem pracy była ocena rozmieszczenia systemu korzeniowego dwóch gatunków surmii - Catalpa bignonioides i Catalpa ovata - uprawianych w nasadzeniach szpalerowych na glebie lekkiej, w warunkach podpowierzchniowego nawadniania kroplowego. Do analizy wykorzystano metodę profilu glebowego Oskampa, umożliwiającą określenie pionowego i poziomego rozmieszczenia korzeni według klas średnic. Badania przeprowadzono w układzie dwuczynnikowym, obejmującym dwa poziomy wilgotności gleby (W1 - nawadnianie przy spadku wilgotności do -40 kPa; W2 - do -20 kPa) oraz gatunek drzewa, a wyniki porównano z wariantem kontrolnym (W0). Stwierdzono, że dla obu gatunków zdecydowana większość systemu korzeniowego koncentrowała się w warstwie 0-30 cm, jednak Catalpa ovata wykazywała większy zasięg pionowy, szczególnie w wariancie W2, w którym korzenie występowały do głębokości 60 cm. Intensywniejsze nawadnianie wpływało na wzrost liczby korzeni, zwłaszcza drobnych (<1 mm), które dominowały w strukturze systemu korzeniowego stanowiąc ponad 60% ich ogólnej liczby. Oba gatunki wykazały wyraźną reakcję na zastosowane warianty nawadniania, przy czym silniejszy efekt stwierdzono u Catalpa ovata. Wyniki potwierdzają, że podpowierzchniowe nawadnianie kroplowe sprzyja rozwojowi korzeni w warstwie przypowierzchniowej oraz zwiększa ogólną masę korzeniową, co może wspierać przeżywalność i stabilność drzew w warunkach gleb lekkich i niedoborów wody. ...